Ρε παιδια περασε κιολας ενας χρονος απο τον θανατο του παιδιου και τιποτα δεν αλλαξε...
αυτο σημαινει οτι δεν θα αλλαξει ποτε κατι και θα μεινουμε στα ''σκατα'' μας... ειναι σκληρο να παραδεχτουμε οτι ενα παιδι σκοτωθηκε ετσι απο το τιποτα για την μαλακια του αλλουνου...αλλα δυστηχως ειναι η αληθεια...και πρεπει με καθε τροπο να την αντιμετωπισουμε...σημερα εχει πορεια... θα πατε? εγω παντως ναι εστω για να υποστηριξω για λιγα λεπτα αυτους που αγωνιζονται για την δικαιωσινη... το ξερω οτι ειμαι ακομα ''μικρη'' για να τρεχω στις πορειες αλλα χαιρομαι που εχω μαθει να αγωνιζομαι για το δικαιο...και οχι δεν τα λεω αυτα για να δειξω κατι οπως καποιοι θα λεγαν...απλως τα λεω επειδη τα νιωθω και εχω αναγκη να τα βγαλω... δεν με νοιαζει τι θα πειτε οταν θα το διαβασετε απλως αυτη ειναι η αποψη μου... εγω το παιδι που σκοτωθηκε δεν το ηξερα.. και πραγματικα νιωθω σαν να το ηξερα χρονια.. εχω πραγματικα τοσο πολυ θυμωσει με αυτους εκει εξω ...
καντε κατι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου